ÖNSÖZ / SONSÖZ

Yüzyıllardır yazıldı şiirler, kalemlerin ucu bitmedi.
Duygular sayfalardan taştı, gözler ırmak oldu aktı, satır satır gam-keder-elem demlendi mısralarda.
Sonra dizildi bir bir aşk-sevgi-sefa ve
mutluluk ama yinede dolduramadık gönlümüzdeki boşluğu...

Kimi zaman bir arkadaş için yazdık, kimi zaman bir güzel kız için ama, yine de sevgidir dedik yazılanlar.
Biz gözüyaşlı yaşadık sevgileri.
Mutlulukları cefaya gömüp, yalandan yaşadık sefaları, ' kimseler mutlu olduğumuzu bilmedi.
Mutsuzluğumuzu umursamadı.
Bizde kıyıdan köseden acıyla karışık tatlı yaşamın ucundan tutup, yaşıyor gibi yapıp, sevmeyenleri sevip, sevilenlerle sevgileri yaşadık...

''' arkadaşlarım gerek dostlarım,
bana bunca yıl hep sınır verdiler!
ama ben onlara,
içimden koşarak gelen neşeyi verebildim.'''

Bir insanoğlu, açısıyla-tatlısıyla sinir dolu bunca günleri sırf arkadaş ve dostlarımız için sırtımızda taşıyoruz.
Çünkü bizlerin bir anlık mutluluğu ve neşesi, bizim için acı günlerimizde bile en neşeli, tatlı günlerimiz olduğunu bilmesek bile mutluluğu ve neşeyi birbirimize borçluyuz.
Çünkü;
diyemeyiz ki hiç sevmedim, mutluluğu ve neşeyi bulmadım...

1995 ( Yakup ICIK